به گزارش سوما ورزشی؛ ایران روز دوشنبه به نخستین کشور در تاریخ جام جهانی تبدیل می‌شود که در خاک کشوری که با آن در حال جنگ است به میدان می‌رود؛ این دردسری بزرگ را پیش روی شعار مشهور فیفا قرار خواهد داد؛ «فوتبال جهان را متحد می‌کند»؟
این متن چکیده‌ای از تحلیل مفصل رابرت تیت در رسانه گاردین است.
مسابقه اول تیم ملی در برابر نیوزیلند در لس‌آنجلس در میان خصومت‌های مداوم میان ایران و ایالات متحده آغاز خواهد شد؛ تنش‌هایی که در روزهای اخیر و به دنبال نقض آتش‌بس شکننده و تداوم تلاش‌ها برای دستیابی به یک توافق دیپلماتیک، شدت یافته است. تحلیل‌گران می‌گویند این پیش‌زمینه جنگ‌طلبانه، پیام صلح و اتحاد جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا را به سخره می‌گیرد.
جولز بویکوف، استاد علوم سیاسی در دانشگاه پاسیفیک اورگن و بازیکن سابق فوتبال حرفه‌ای، در این‌باره می‌گوید: «برخلاف رویاهای واهی فیفا برای برگزاری یک جام جهانی غیرسیاسی، این تورنمنت سیاسی‌ترین و ملتهب‌ترین جام جهانی تاریخ است و جنگ میان ایران و ایالات متحده دقیقاً در کانون آن قرار دارد.»
«هیچ دوره‌ای وجود نداشته که در آن یکی از میزبانان، به طور علنی کشوری دیگر از میان حاضران در تورنمنت را به جنایات جنگی تهدید کند و آن کشورِ شرکت‌کننده نیز مواضع دیگر کشورهای حاضر در مسابقات را بمباران کند. سطح بی‌سابقه بودن این وضعیت فراتر از حد تصور است.»
دونالد ترامپ پیشنهاد کرده بود بازیکنان ایران برای امنیت خودشان بهتر است از این تورنمنت دور بمانند و آنها پس از ماه‌ها گمانه‌زنی درباره اینکه آیا اصلاً اجازه حضور در مسابقات را خواهند داشت، در ورزشگاه سوفای پا به توپ می‌شوند. تردیدها درباره حضور آنها همین هفته و پس از صدور ویزای آمریکا برای اعضای تیم برطرف شد؛ اگرچه از ورود چندین مقام رسمی ممانعت به عمل آمد، از جمله مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، به این دلیل که در گذشته عضو سپاه پاسداران بوده است.
این بلاتکلیفی‌ها برنامه‌های آماده‌سازی تیم را مختل کرده و دردسرهای سازمانی و مدیریتی فراوانی ایجاد کرده است و می‌تواند امیدهای تیم برای صعود در تورنمنت را پیچیده کند.
در میان تردیدها درباره نحوه استقبال از آنها در آمریکا، محل اردوی تمرینی تیم از آریزونا به تیخوانا در شمال مکزیک تغییر یافت؛ جایی که بازیکنان پس از ۳ هفته برپایی اردو در ترکیه، همین هفته وارد آن شدند. اعضای تیم در روز مسابقه به لس‌آنجلس سفر خواهند کرد و بلافاصله پس از پایان بازی به مکزیک برمی‌گردند تا از حضور شبانه در خاک ایالات متحده خودداری کنند.
این روند برای بازی‌های بعدی نیز تکرار خواهد شد؛ دیدار مقابل بلژیک در لس‌آنجلس در ۲۱ ژوئن و بازی برابر مصر در سیاتل، ۵ روز پس از آن. مسابقه با مصر از همین حالا جنجال‌آفرین شده است؛ چون مقامات محلی این بازی را به عنوان مسابقه ویژه «ماه افتخار» شهر سیاتل و هم‌زمان با جشنواره آخر هفته دگرباشان جنسی (LGBTQ) نام‌گذاری کرده‌اند؛ این اقدام اعتراضاتی را از سوی ایران و مصر به همراه داشت.
چشم‌انداز این حضور با یک جنگ ایدئولوژیک میان حکومت اسلامی ایران و مخالفانش درباره اینکه این تیم نماینده چه کسی است و وفاداری‌اش به کجاست، بیش از پیش مه‌آلود شده است.
در شرایط عادی، بازیکنان می‌توانستند انتظار حمایت پرشوری را در لس‌آنجلس داشته باشند؛ شهری که به دلیل تمرکز جمعیت بزرگی از مهاجران ایرانی، لقب «تهرانجلس» را به خود گرفته است. اما مخالفت شدید بسیاری از مهاجران با حاکمان ایران، ممکن است این حمایت را کم‌رنگ کند…
فیفا پس از رایزنی‌های فدراسیون فوتبال ایران، اهتزاز پرچم‌های مربوط به پیش از انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ را که نماد حکومت پادشاهی شمرده می‌شود را ممنوع کرده است.
مقامات ایرانی اعلام کرده‌اند در صورت نمایش پرچم‌های ممنوعه یا سر دادن شعارهای ضدحکومتی در طول مسابقه، تیم ملی بازی را متوقف و زمین را ترک خواهد کرد.
محمود ابراهیم‌زاده، بازیکن سابق تیم ملی ایران که اکنون در مریلند زندگی می‌کند گفته: «من می‌گویم اکثریت نمی‌خواهند از تیم ملی حمایت کنند. همه انتظار دارند آن بازیکنان صدای مردم باشند اما آنها از نظر دانش و تحصیلات آن‌قدر قوی نیستند که درباره حقوق بشر صحبت کنند.»
